De ouder

Waarschijnlijk noem je jezelf geen mantelzorger, je bent tenslotte gewoon de vader/moeder van jouw kind en daar zorg je voor, punt. Dat is logisch, dat is vanzelfsprekend, dat is de liefde voor je kind. Het krijgen en opvoeden van een kind met één of meerdere beperkingen heeft altijd, zonder uitzondering, zijn weerslag op het hele gezin.

In een vroeger stadium zal het een zoektocht zijn met vele obstakels om te overwinnen. Een aaneenschakeling van twijfels, vragen, onzekerheden en wellicht medische uitstapjes naar menigeen ziekenhuis en specialist. Een eenduidig antwoord is er nooit en dat maakt dat je je als ouder soms verward en eenzaam kunt voelen. Je wilt tenslotte het beste voor je kind, maar er is geen handboek of routeplanner die je hierbij helpt.

Als een leeuw(in) gooi je alles in de strijd om jouw prachtige maar soms zo kwetsbare kind het allerbeste te geven, de juiste keuzes te maken en zoveel mogelijk ontwikkeling te stimuleren. Deze liefde maakt je sterker dan je ooit had gedacht te kunnen zijn, en elke overwinning, elk stapje, hoe klein dan ook, geeft je een shot nieuwe energie om ook de volgende dag weer aan te kunnen.

Wordt jouw kind ouder dan breekt er een heel andere fase aan. Waar andere kinderen op eigen benen leren staan, zelfstandig hun weg in de wereld zoeken, blijft jouw kindje afhankelijk en klein. Dat moment van loslaten en ze ‘de wijde wereld’ in laten gaan, kent in deze situatie compleet andere aspecten. De zorg die jij met jouw liefde en op jouw specifieke manier hebt gedragen, aan een ander over te laten zal ongetwijfeld één van de moeilijkste vormen van loslaten zijn. Niemand kan jouw kind ‘lezen’ en aanvoelen zoals jij dat doet, dus hoe moeten zoveel ‘vreemde’ handen en gezichten dat dan overnemen.

Zorgen voor een zorgintensief kind is geen sprint, het is een levenslange marathon. Je leert jezelf opnieuw kennen, steeds weer, door de ogen van jouw kind. Die warme blik, die intense verbinding, die liefde die sterker is dan wat dan ook, die je hart in vuur en vlam zet en tegelijkertijd in duizend stukken kan breken, dat maakt dat je doorgaat tot je erbij neervalt.

Ik zal je niet zeggen dat je dat niet moet doen, dat het dan te laat is. Want je zult het toch doen en dat begrijp ik. Wel kan ik in een coachtraject een tijdje naast je lopen. We kijken dan samen naar de fases waar je doorheen bent gegaan, waar je nu in zit en waar je naartoe gaat. We maken voor jou inzichtelijk hoe je de draaglast en de draagkracht met elkaar in balans kunt houden. Om zo lang en goed mogelijk voor jouw lieve kind te zorgen, is het essentieel dat je ook goed voor jezelf gaat zorgen. Is dit iets wat jij wilt, neem dan contact met me op voor een kennismaking.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.