Grote kleine zus

Ik ben geboren als mantelzorger, al heb ik dat nooit zo gezien. Mijn twee jaar oudere zus heeft wat ze noemen een Ernstige Meervoudige Beperking. Een zwaarmoedige term voor iemand die zo vrolijk en lief is als zij. We gingen samen naar de crèche, alleen ging ik daarna door naar de basisschool en zij niet. In zekere zin werd ik de grote zus en zal zij altijd mijn kleine zusje zijn.

Brigitte heeft een grote rol in de vorming van de persoon die ik ben, dat wist ik al op jonge leeftijd. Doordat ze niet kan praten, communiceren we puur op gevoel. Dat heeft er voor gezorgd dat we een hele bijzondere band hebben. Daardoor sta ik zelf ook sterk in verbinding met mijn eigen gevoel (en vaak ook met dat van anderen).

Wat het diepe effect is van de situatie waarin ik ben opgegroeid, kwam in de weg naar volwassen worden steeds duidelijker naar boven. Omdat zij, logischerwijs, altijd meer zorg en aandacht nodig heeft gehad, heb ik mezelf aangeleerd om op de achtergrond te blijven. Jarenlang heb ik mezelf in heel veel situaties ondergeschikt en onzichtbaar gemaakt. Het is een interessant proces om daar verandering in te brengen.

Dat laatste schrijf ik bewust in de tegenwoordige tijd. Ik besef namelijk dat dit niet iets is dat je in een vingerknip hebt gedaan. Je onbewuste patronen veranderen en je diepgewortelde overtuigingen bestuderen, kost tijd. Het is een doorlopend proces. Soms met grote en soms kleine stapjes, af en toe ook een stap terug als je toch weer in je eigen valkuil trapt. Maar wanneer je je er bewust van bent dat je in die valkuil staat, ben je alweer een heel eind in de goede richting.

Als coach loop ik een stukje mee in jouw proces. We onderzoeken welke patronen en overtuigingen jij onbewust met je meedraagt. Samen kijken we naar welke stappen jij kunt zetten om jezelf hierin op een effectieve manier te ontwikkelen.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.